Η Curtiss V8 είναι η μόνη μοτοσυκλέτα που κατείχε ποτέ το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας ξηράς. Το 1907, ο δημιουργός της, Glenn Curtiss, πέτυχε τα 219.31 χλμ./ώρα, ρεκόρ που δεν ξεπεράστηκε μέχρι το 1930.

Επειδή τα προηγούμενα ρεκόρ ανήκαν σε ατμοκίνητα ή ηλεκτροκίνητα τρένα, η Curtiss V8 αποτέλεσε και την πρώτη μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης οποιουδήποτε τύπου που κατείχε το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας ξηράς. Παρ’ όλα αυτά, συχνά παραβλέπεται στην ιστορία των ρεκόρ, καθώς η προσοχή στρέφεται συνήθως μόνο στα αυτοκίνητα.

Ο Curtiss, πρωτοπόρος της αεροπορίας και θεωρούμενος πατέρας της ναυτικής αεροπορίας, υπήρξε πρώτα απ’ όλα ευφυής μηχανικός. Κατασκεύαζε ελαφρούς και ισχυρούς κινητήρες και χρησιμοποίησε τη μοτοσυκλέτα ως μέσο επίδειξης των δυνατοτήτων τους. Το 1903 είχε ήδη καταγράψει το πρώτο ρεκόρ ταχύτητας μοτοσυκλέτας με 102 χλμ./ώρα.

Το 1907 τοποθέτησε έναν αεροπορικό κινητήρα V8 4,000 κ.εκ. σε μοτοσυκλέτα και άφησε τον ανταγωνισμό δεκαετίες πίσω. Η επίδοσή του ήταν τόσο μπροστά από την εποχή της, που χρειάστηκαν 23 χρόνια για να ξεπεραστεί — σε μια εποχή πλέον πολύ πιο εξελιγμένη τεχνολογικά. Η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 219.31 χλμ./ώρα με ελαστικά που μετά βίας την κρατούσαν σε ισορροπία και μάλιστα χωρίς να έχει αναρτήσεις. Το πλαίσιο έμοιαζε περισσότερο με ενισχυμένο πλαίσιο ποδηλάτου και τα φρένα ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, υπεραισιόδοξα. Δεν υπήρχε δίχτυ ασφαλείας και απολύτως κανένα περιθώριο λάθους.

Οι προδιαγραφές της ακούγονται ακόμα και σήμερα παράλογες. Ένας τεράστιος V8 κινητήρας 4.0 λίτρων, αρχικά σχεδιασμένος για πρώιμα αεροσκάφη, με ισχύ περίπου 40 ίππων. Σήμερα αυτό το νούμερο δεν εντυπωσιάζει, αλλά το 1907 ήταν εκρηκτικό σε συνδυασμό με το ελαφρύ πλαίσιο χωρίς αναρτήσεις και τους λεπτούς ελαφριούς τροχούς. Οι περισσότερες μοτοσυκλέτες της εποχής απέδιδαν ένα κλάσμα αυτής της ισχύος, συνήθως από μονοκύλινδρους κινητήρες που μόλις και μετά βίας λειτουργούσαν. Οι σύγχρονοι V8 παρόμοιου κυβισμού μπορούν να αποδώσουν δέκα φορές περισσότερη ισχύ και αυτό είναι μια ξεκάθαρη ένδειξη του πόσο μακριά έχει φτάσει η μηχανολογία.

Σήμερα η μοτοσυκλέτα αυτή εμφανίζεται σε ένα βίντεο, αλλά δεν είναι η αυθεντική του 1907 που κατείχε το ρεκόρ ταχύτητας ξηράς. Εκείνη είναι υπερβολικά πολύτιμη και εύθραυστη και σήμερα φυλάσσεται ως μουσειακό έκθεμα. Αυτή που βλέπουμε είναι μια πλήρως λειτουργική ανακατασκευή, όσο το δυνατόν πιο πιστή στο πρωτότυπο και εμφανίζεται σε ένα από τα πιο γνωστά και ακριβά γκαράζ, το Jay Leno’s Garage.

Αυτό έχει σημασία, γιατί ο Jay Leno δεν είναι απλώς ένας διάσημος παρατηρητής. Είναι ένας από τους πιο αυθεντικούς γνώστες αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών. Δεν τις συλλέγει απλώς — τις κατανοεί, δουλεύει πάνω τους και τις οδηγεί. Το γκαράζ του δεν έχει στόχο την επίδειξη σπανιότητας, αλλά τη διατήρηση της ιστορίας. Η Curtiss V8 ταιριάζει απόλυτα σε αυτή τη φιλοσοφία: θορυβώδης, ακατέργαστη, μηχανικά ειλικρινής και πλήρως αδιάφορη για τη σύγχρονη άνεση ή ασφάλεια.

Βλέποντας τον Jay Leno να μιλά για τη μοτοσυκλέτα και τα πλάνα της να κινείται σε έναν άδειο επαρχιακό δρόμο, η αίσθηση είναι διαφορετική, γιατί ο κίνδυνος δεν υποβαθμίζεται ποτέ. Δεν ρομαντικοποιείται ως κάτι ακίνδυνο. Αντιμετωπίζεται με τον σεβασμό που της αξίζει, με πλήρη επίγνωση ότι προέρχεται από μια εποχή όπου τα ρεκόρ ταχύτητας κυνηγιούνταν με θάρρος και όχι με υπολογισμούς.

Η ταχύτητα δεν έχει αλλάξει, αλλά η σχέση μας με αυτή είναι διαφορετική στη σημερινή εποχή. Οι τριψήφιες ταχύτητες φιλτράρονται μέσα από ηλεκτρονικά συστήματα, ρυθμίσεις αναρτήσεων, τεχνολογία ελαστικών και δεκαετίες μηχανολογικής γνώσης. Τότε, η ταχύτητα ήταν ωμή, αβέβαιη και τρομακτική. Τα 200 χλμ./ώρα σήμαιναν απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρώιμη μεταλλουργία, στα αμφίβολα ελαστικά και στην καλή τύχη με αυτά τα λίγα που είχε η μοτοσυκλέτα γύρο από έναν τεράστιο κινητήρα.

Χωρίς traction control. Χωρίς ABS. Χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Μόνο ο αναβάτης, η μοτοσυκλέτα και οι συνέπειες. Και γι’ αυτό η Curtiss V8 εξακολουθεί να έχει σημασία και σήμερα, όχι για τον αριθμό που πέτυχε, αλλά για το τι σήμαινε αυτός ο αριθμός στην εποχή του.