Ένα δραματικό ξεκίνημα στη σεζόν της Moto2 είδε δύο κόκκινες σημαίες στην Buriram, πριν από τους δύο τελευταίους τεταμένους γύρους που έφεραν μια σκληρή μάχη ανάμεσα στους Manuel Gonzalez (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP) και Izan Guevara (BLU CRU Pramac Yamaha Moto2). Ο περσινός δευτεραθλητής πήρε τη νίκη στην εναρκτήρια αναμέτρηση μπροστά από τον Guevara, ενώ ο Daniel Holgado (CFMOTO Inde Aspar Team) κατέκτησε την 3η θέση.

Από τη 2η θέση στη σχάρα, ο Guevara έκανε ιδανική εκκίνηση και κατέκτησε την πρωτοπορία. Δεν κράτησε όμως για πολύ, καθώς άνοιξε τη γραμμή του στη Στροφή 3 μαζί με τον poleman Senna Agius (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP) και τον Ivan Ortola (QJMOTOR – PONT GRUP – MSI), επιτρέποντας στον Holgado να ανέβει στην 1η θέση από την 4η. Ωστόσο, στον 3ο γύρο, ένα συμβάν στη Στροφή 9 με τους Agius, David Alonso (CFMOTO Inde Aspar Team) και Filip Salac (OnlyFans American Racing Team) έφερε την πρώτη κόκκινη σημαία. Ο Alonso μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο με πόνο στο χέρι, ενώ οι Agius και Salac μπόρεσαν να επανεκκινήσουν από την pitlane.

Με την απόσταση να μειώνεται στους 11 γύρους, ήταν σαφές πως η μάχη θα ξεκινούσε δυνατά. Ο Holgado έστριψε πρώτος στη Στροφή 1 και οδήγησε το γκρουπ έως τη Στροφή 3, όπου υπήρξε νέο δράμα. Ο Sergio Garcia (ITALJET Gresini Moto2) έχασε το μπροστινό, αφήνοντας τον rookie Luca Lunetta (SYNC Group SpeedRS Team) χωρίς περιθώριο αντίδρασης. Αυτό προκάλεσε τη δεύτερη κόκκινη σημαία του Grand Prix, με νέα απόσταση 7 γύρων για την τελική κατάταξη.

Στην τελευταία εκκίνηση, ο Holgado προηγήθηκε ξανά, όμως σύντομα βρέθηκε πίσω από τον Guevara που τον πέρασε από την εσωτερική στη Στροφή 3. Η μάχη ήταν σκληρή, με τον Gonzalez να περνά τον Holgado στον 2ο γύρο και να κυνηγά στη συνέχεια τον Guevara. Ο Holgado ήταν 3ος, ο Ortola 4ος, με τους τέσσερις αναβάτες να σχηματίζουν το προπορευόμενο γκρουπ.

Αφού ακολούθησε στενά τον Guevara, ο Gonzalez επιτέθηκε στον προτελευταίο γύρο στη Στροφή 7 με τολμηρή κίνηση. Ο #28 όμως δεν τα παράτησε και προσπάθησε να απαντήσει στις Στροφές 8, 9 και 12. Στον τελευταίο γύρο, ο περσινός δευτεραθλητής είχε το πλεονέκτημα και, παρά την προσπάθεια του Guevara από την εξωτερική στην τελευταία στροφή, ο Gonzalez κράτησε τη θέση του, επαναλαμβάνοντας τη νίκη της πρεμιέρας από το 2025 και παίρνοντας προβάδισμα στο 2026. Πίσω τους, ο Holgado συμπλήρωσε το πρώτο βάθρο της σεζόν, με τους Ortola και Collin Veijer (Red Bull KTM Ajo) να ολοκληρώνουν την πρώτη πεντάδα.

Ο Celestino Vietti (Sync SpeedRS Team) κατέλαβε την 6η θέση μπροστά από τους Alonso Lopez (ITALJET Gresini Moto2), Daniel Muñoz (Italtrans Racing Team) και Deniz Öncu (ELF Marc VDS Racing Team), ενώ ο Ayumu Sasaki (Momoven Idrofoglia RW Racing Team) συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα.

Izan Guevara (2ος), Manuel Gonzalez (1oς), Daniel Holgado (3ος)

Ο Almansa νικά τον Quiles στην τελευταία στροφή για την παρθενική του νίκη στην Moto3

Κλασική αρχή για τη σεζόν 2026 της Moto3; Ακριβώς αυτό που περιμέναμε. Η ηρεμία πριν από την καταιγίδα χαρακτήρισε την αναμέτρηση, με τον David Almansa (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP) να κατακτά την πρώτη του νίκη σε έναν θρίλερ τελευταίου γύρου και τελευταίας στροφής απέναντι στον Maximo Quiles (CFMOTO Gaviota Aspar Team), με διαφορά μόλις 0.003 δευτερολέπτων, ισοφαρίζοντας το πιο κοντινό φινάλε στην ιστορία της Moto3. Ο Valentin Perrone (Red Bull KTM Tech 3) ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο, πίσω από τους δύο Ισπανούς μονομάχους.

Την πρωτοπορία του Αγώνα πήρε ο κάτοχος της pole position Almansa, που άφησε τα φρένα για να κρατήσει την 1η θέση. Ήταν μάχη επιτάχυνσης έως τη Στροφή 3 με τον Quiles, αλλά ο #22 άντεξε και προηγήθηκε στον πρώτο γύρο της σεζόν. Πίσω τους, υπήρξε δράμα για τον Ryusei Yamanaka (AEON Credit – MT Helmets – MSI), που έπεσε στη Στροφή 5 στον 2ο γύρο — την ίδια στροφή που είχε τερματίσει πρόωρα το GP της Ταϊλάνδης πέρσι. Στον 3ο γύρο, ο Guido Pini (Leopard Racing) είχε πτώση στη Στροφή 12 στο ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα, όμως ο Ιταλός ξαναμπήκε στον Αγώνα και τελικά τερμάτισε 20ός.

Πέντε γύρους μετά, αυτό που έμοιαζε με γκρουπ τεσσάρων αναβατών - Almansa, Quiles, Alvaro Carpe (Red Bull KTM Ajo) και Adrian Fernandez (Leopard Racing), είχε πλέον μικρή διαφορά. Στην παρέα προστέθηκαν ο rookie Veda Pratama (Honda Team Asia) και ο Αργεντινός Perrone, με περίπου ένα δευτερόλεπτο να καλύπτει τους έξι πρώτους. Στο τέλος του 6ου γύρου, λάθος του Carpe επέτρεψε στον Fernandez να περάσει, ενώ ένα νέο λάθος άφησε τον Pratama να περάσει στην 4η θέση. Ο Ινδονήσιος δεν σταμάτησε εκεί και πέρασε τον Fernandez για την 3η θέση στον 7ο γύρο, βρισκόμενος προσωρινά σε θέση βάθρου στο ντεμπούτο του.

Στα μισά του Αγώνα, οι δύο πρώτοι είχαν ξεφύγει. Στο τέλος του 11ου γύρου ήρθε η πρώτη αλλαγή στην κορυφή, με τον Quiles να περνά τον Almansa στη Στροφή 12. Δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Quiles άνοιξε τη γραμμή του στη Στροφή 1 και «χάρισε» την πρωτοπορία πίσω στον αντίπαλό του. Και οι δύο κινούνταν σε χρόνους 1’41, οι μόνοι σε αυτό το ρυθμό - μια καθαρή μονομαχία για το ξεκίνημα του 2026. Επτά δευτερόλεπτα πίσω, ο Fernandez ανέκαμψε από την 6η θέση στην 3η, τρεις γύρους πριν το τέλος.

Στον τελευταίο γύρο, μετά από λάθος του Quiles στη Στροφή 12, ο Almansa είχε μισό δευτερόλεπτο προβάδισμα στα τελευταία 4.5 χιλιόμετρα της Buriram. Ο Quiles όμως απάντησε με εξαιρετικό γύρο και επιτέθηκε στην τελευταία στροφή. Υπερασπιζόμενος τη γραμμή του, ο Almansa τον ανάγκασε να αφήσει τα φρένα και παρότι φάνηκε πως η δουλειά είχε γίνει, στην ευθεία προς τον τερματισμό ο Almansa είχε καλύτερη επιτάχυνση και άρπαξε την πρώτη του νίκη στην Moto3 για μόλις 0.003 δευτερόλεπτα, ισοφαρίζοντας το πιο κοντινό φινάλε όλων των εποχών στην κατηγορία. Στη μάχη για την 3η θέση, ο Perrone πέρασε τον Carpe επίσης στην τελευταία στροφή, ενώ ο Pratama ήταν 5ος και 1ος μεταξύ των Honda στο ντεμπούτο του, μπροστά από τον Fernandez.

Εκτός εξάδας, ο Brian Uriarte (Red Bull KTM Ajo) ήταν 7ος μπροστά από τους Marco Morelli (CFMOTO Gaviota Aspar Team), Joel Esteban (LEVEL UP – MTA) και David Muñoz (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP), που συμπλήρωσαν τη δεκάδα. Για μόλις 0.206 δευτερόλεπτα εκτός δεκάδας έμεινε ο rookie Casey O’Gorman (SIC58 Squadra Corse), τερματίζοντας 11ος.

Maximo Quiles (2ος), David Almansa (1ος), Valentin Perrone (3ος)

Τα πλήρη αποτελέσματα της Moto2 και της Moto3 στους παρακάτω πίνακες: